Öyle mi Dost ?

İçimde bir burukluk var Dost. Bu burukluk sanki hiç gitmeyecekmiş gibi. Sanki bir el sıkıyor kalbimi. Bir başka atıyor. Ağlamak istiyorum. bu kez ne istediğimi biliyorum ağlamak istiyorum. Kendimi ifade edemiyorum. Acaba herkesden kaçsam mı diye düşünüyorum olmuyor mk olmuyor işte biz ne zaman mutlu olacağız. Ne zaman güleceğiz kalbimizle. Nedendir ağlamak hep. Artık ağlayamıyorum bile. Boğazım düğümleniyor, kelimeler dökülmüyor dudaklarımdan. Bırak dudağı boğzaımda takılı kalıyorlar. Vucudumu bir soğuk titreme alıyor. Yazıyorum ağlamak için yazıyorum. Ağlamamak için yazıyorum. Ne fayda edecek bana Dost. Sen söyle. ne kurataracak beni bu durumdan. Her seferinde içine düştüğüm yanılgıdan, bu mustsuzluk, deryasından bu gözyaşı havuzundan ne zaman cıkacağız Dost. Ne zaman ???. Söylemek kolay olsa gerek. Söylerken hiç mi canı acımıyor Dost. Kelimeler nasıl bu kadar keskin olabiliyor onun ağzından cıkınca. Soğuk titremeler vucudumu esir aldı Dost. En son ne zaman böyle olmuştu hatırlıyor musun ?. İnsanlar bu kadar acımasız olmayı nasıl başarabiliyor. Bir erkeğin en zayıf olduğu zaman karşısındaki insana duygularını söylediği an diyorlar. Peki bu zamanda bi insanın en zayıf olduğu zamanda nasıl bu kadar acımasız davaranabiliyorlar Doost. Ağlamak bu kadar zormuydu dost. Peki ya gülmek. O bu kadar kolaymı. Ağlarken gülebilrimisin dost. Bak ben gülebiliyorum dost. İçim kan ağlarken gülebiliyorum. Tabi buna gülmek dersen dost. Tabi buna gülmek dersen. Öyle mi dersin dost. Dayanayayım mı ?. Çekip gitmeyeyim mi ?. Gitmek o kadar zor mu dost ?. Evet dost gitmek zor değil dönmek zor. Biliyorum dost. Biliyorum. Bizzat yaşadım.