önyargılar. insanlar. insanlar önyargılarının arkasına saklanmışlar. daha doğrusu o boş beyinlerini ön yargılar lar dolduurmuşlar. Yani bilmiyorum nasıl başarabiliyorlar her durumda karşısındakini üzmeyi. Onlar. Ben onun veya onların üzülmesini istemiyorum. Aşk. İnsanoğlu var olduğundan beri süre gelen aşk. Yine insan oğluyla birlikte yok olucak. Fakat geride bıraktıkları. Kaybolmuşluklar. Pişmanlıklar üzüntüler.zaten hep böyle olmaz mı sevinen-üzülen. Kazanan olduğu müddetçe kaybedene olacaktır. sanki biz insanlara mutluluk haram. Aslında biz mutluluğu geri tepiyoruz. Bu doğanın kanunudur ben o'nu severim o başkasını sever başkası yine başkasını sever. Böylece herkes yalnızım diye peşkeş çeker. Mutsuzluğundan yakınır. Mutsuzdur neden çünkü dönüp de arkasına bakmayı bilmez. Kendisini seven insanı elinin tersiyle geri iter. Aslında aşkta biraz da nankördür insanlar. En yakınında O'nu her şeyiyle seven insanı görmez de aşkı uzaklarda arar. Sonra gelsin mutsuzluk.
Söylemek istediğim o kadar şey varken susmak. Ne kadar doğru bir davranış ?.
